Κι όμως, η Ελλαδίτσα είχε κάποτε πολιτικούς που πέθαιναν στην ψάθα

Βρέθηκαν πριν απο 3 μερες τα οστά του  Ανδρέας Λόντου, ενός πολιτικού που πέθανε πεινώντας και που μάλιστα εκδικητικά ο δικτάτορας Κωλέττης απαγόρευσε να κηδευθεί επειδή ειχε αυτοκτονήσει -αλλά στην πραγματικοτητα, απαγόρεψε την κηδεία επειδη απλά μπορουσε και επειδη βασικά τον μισουσε….

Κάτω από τη μαρμάρινη προτομή του βρέθηκαν τυχαία απο εργάτες οστά που φέρεται να ανήκουν στον Ανδρέα Λόντο. Τα εντόπισαν κατά τη μεταφορά της προτομής από την πλατεία Φανερωμένης στο σπίτι της ιστορικής οικογένειας, όπου σήμερα στεγάζεται το Δημοτικό Λαογραφικό Μουσείο Αιγίου. Το εύρημα φυλάχθηκε στην τοπική αστυνομία. Τελικά, η εισαγγελική αρχή, ενώ αρχικά διέταξε τη μεταφορά των οστών σε εργαστήρια της Αθήνας για εξέταση DNA, τελικά πείστηκε από τα στοιχεία που οδηγούν στο συμπέρασμα πως ανήκουν στον Ανδρέα Λόντο.

Ο Ανδρέας Λοντος που  αυτοκτόνησε το 1845, σε ηλικια 59 ετών, ήταν προεστός απο το Αίγιο με πολλά χρήματα και ακινητη περιουσία. Οι πρόγονοι του ήταν προύχοντες -προεστός και ο πατέρας του, που αποκεφαλίστηκε το 1812 στην Τροπολιτσά -σε μια βρώμικη ιστορία που ειχε να κανει με ανταγωνισμούς, συμφέροντα, με προύχοντες άλλων περιοχών και με συνεργασιες με Τουρκους.

Ο Ανδρέας Λοντος συμμετείχε στον αγώνα ενεργά, αν και αρχικά ήταν υπέρ της αναβολής. Εντούτοις, μετά την Απελευθέρωση ο Λόντος παραγκωνίστηκε από τον Ιωάννη Καποδίστρια και γι’ αυτό πρωτοστάτησε στα «αντικαποδιστριακά» κινήματα. Καταδίκασε πάντως το φόνο του Καποδίστρια παρότι διαφωνουσε με αυτόν -ίσως τον καταδίκασε και για άλλους λογους, προσωπικους, στα τότε παιγχνιδια των φατριών.

Αλλαξε πάλι στρατόπεδο όταν χρειάστηκε και σε αρκετές μάχες φέρθηκε ηρωϊκά, αλλά και σε πολλές έμεινε στη μπάντα για δικους του λόγους. Σε άλλες πάλι αγωνιστηκε, αλλά δεν είχε ιδιαίτερα στρατηγικά προσόντα και παράλληλα δεν συνεργαζόταν με τον Κολοκοτρωνη απο προσωπικό ανταγωνισμό, με αποτέλεσμα η Πάτρα για παράδειγμα να μένει στα χέρια των Τουρκων -αν ειχε καλέσει τις δυνάμεις του Κολοκοτρώνη, η Πάτρα θα είχε καταληφθει απο τους Ελληνες.

Εγινε συναταγματάρχης και κάτι σαν υπουργός άμυνας της εποχης και υπήρξε στην πορεία αρχηγός του αγγλικου κόμματος. Ομως τα οικονομικά του ήταν ελεεινα και δανειζόταν συνεχώς απο τα αδέλφια του, που όμως του πήραν τελικα΄όλα τα κτήματά του. Τελικα΄κατέφυγε σε τοκογλύφους.

Οταν ο απίστευτος Κωλέττης πήρε τον εξουσία, ο Λοντος στερήθηκε όλα του τα αξιώματα και κυριολεκτικά μαράζωσε

Βέβαια σαν όλους την εποχή εκεινη, ο Λόντος δεν ήταν άγιος και έκανε πολλά που σήμερα θα φάνταζαν τρομερά, όπως ότι σκότωσε τον Οικονόμου ή συμμετείχε σε φατρίες, τρομοκρατουσε πληθυσμούς, εμπνεόταν απο φιλαρχία και ήθελε να είναι αρχικοτζαμπάσης και άλλα πολλά. Πλην ομως ο εμφύλιος είναι ο πιο σκληρός πολεμος που υπάρχει, γιατί σε απογυμνώνει απο όλα. Και ήταν και μια εποχή όπου οι Στερεοελλαδιτες δεν θελανε να βλεπουν ουτε ζωγραφιστους νησιώτες και οι Πελοποννήσιο δεν θελανε να βλεπουν ούτε ζωγραφιστούς τους Στερεοελλαδίτες. Τοπικισμοί δε υπήραν και σε μικρότερη κλίμακα, απο νομο σε νομο της ίδιας περιοχής στην ουσία. Πολλοί σημαντικοί άνδρες της εποχής εκείνης, πλημυρισμένης απο ανταγωνισμους ανθρώπων με όραμα και φιλοδοξίες, στην πράξη συχνά διαπίστωνε το περιβάλλον τους ότι οι δεύτερες αποδεικνύονταν ισχυρότερες του οράματος.

Αξιοσημείωτη ήταν πάντως, ανεξαρτήτως των κινήτρων του, η μεγαλοδωρία του κατά τον Αγώνα. Διέθετε όλα του τα υπάρχοντα χωρίς φειδώ. Κάποτε μάλιστα, ο Οδυσσέας Ανδρούτσος του είπε:

«να κρατήσεις και παραπίσω τα χρήματά σου, για να μην ψωμοζητήσεις το σπίτι σου»

Ο Λόντος του απάντησε:

– Πλούτη μου είναι η Πατρίδα ! Χωράφια μου είναι η Ελλάδα!

Δεν είχε πλέον πόρους ζωής, όλη δε η οικογένειά του είχε ξεπέσει οικονομικά. Ομως η σπατάλη όλων των χρημάτων του είτε στον αγώνα είτε σε χρηματοδοτήσεις σκοπιμότητας, τον άφησε κυριολεκτικά απένταρο. Αυτό σε συνδυασμό με την πικρια για την εκδίωξή του απο την πολιτική, τον οδήγησαν στην αυτοκτονία, στο σπίτι του στην Αθήνα

Ο Κωλέττης με μεγάλη κακία απαγόρευσε την κανονικη κηδεια του και ο Λόντος μπορεσε να κηδευτεί κανονικά  δύο χρόνια αργότερα, μόνον  όταν πέθανε ο δικτάτορας Κωλέττης.

Οπως λένε όλοι στα τελευταία του «στερείτο και των αναγκαίων»

Print Friendly, PDF & Email

ΣΧΟΛΙΑΣΕ ΠΡΩΤΟΣ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ: "Κι όμως, η Ελλαδίτσα είχε κάποτε πολιτικούς που πέθαιναν στην ψάθα"

ΣΧΟΛΙΑΣΕ

Your email address will not be published.


*